Dla wielu ludzi Alzheimer brzmi jak wyrok. Nic dziwnego, ta nieuleczalna oraz postępująca choroba neurodegeneracyjna, prowadzi w końcu powoli do śmierci pacjenta. Szacuje się również, że w 2050 roku dotknie ona jedną na 85 osób. Jak ją rozpoznać? Czy znane są jej przyczyny? Czy istnieje jakikolwiek skuteczny lek? Na te i inne pytania odpowiemy sobie w dzisiejszym artykule.
- Jak przebiega choroba Alzheimera?
- Jak zdiagnozować chorobę Alzheimera?
- Choroba Alzheimera — czy można jej zapobiec?
- Jak leczyć tę chorobę?
Przebieg choroby i jej etapy rozwojowe
Alzheimer rozwija się stopniowo przez cztery odmienne stadia kliniczne: predemencję, fazę wczesną, umiarkowaną oraz zaawansowaną. Każde z nich charakteryzuje się specyficznymi objawami neurologicznymi i behawioralnymi, które narastają wraz z postępem uszkodzeń tkanki mózgowej.
| Etap | Charakterystyka objawów |
|---|---|
| Predemencja | Chory w fazie predemencji ma trudności z przypominaniem sobie faktów oraz zapamiętywaniem nowych informacji. Często możemy również zaobserwować wtedy apatię. Objawy te bywają niestety mylone ze starzeniem się, co opóźnia wczesną diagnostykę |
| Wczesny etap | Pacjent ma problemy językowe wynikające ze zubożenia słownictwa. Występuje również agnozja wzrokowa — zaburzenie zdolności rozpoznania znanych mu elementów otoczenia — oraz trudności z koordynowaniem, wykonywaniem i planowaniem czynności wymagających precyzyjnych ruchów, takich jak rysowanie lub pisanie |
| Etap umiarkowany | Na tym etapie osoba dotknięta chorobą nie jest już samodzielna. Najprostsze codzienne czynności stają się niemożliwe do wykonania. Wcześniej nietknięta pamięć długotrwała ulega uszkodzeniu. Chory wybucha agresją oraz stawia opór swoim opiekunom, często ma też różne urojenia oraz dezorientację przestrzenną i czasową |
| Etap zaawansowany | W końcowym etapie choroby chory jest całkowicie zależny od innych. Jego mowa ulega redukcji do pojedynczych słów, by w końcu nawet zaniknąć. Masa mięśniowa oraz mobilność zmniejszają się, pacjent jest całkowicie przykuty do łóżka, nie potrafi również samodzielnie jeść |
Śmierć pacjenta następuje na skutek czynników zewnętrznych, którymi może być między innymi zapalenie płuc lub infekcja odleżyn. W rzadszych przypadkach dochodzi również do powikłań wynikających z całkowitego wyczerpania organizmu i niewydolności wielonarządowej.
Metody diagnostyczne w identyfikacji alzheimera
Historia choroby, wywiad rodzinny oraz obserwacje kliniczne — na tej podstawie zazwyczaj diagnozuje się chorobę Alzheimera. Kluczowe znaczenie ma tutaj dokładna analiza przebiegu zaburzeń poznawczych w czasie oraz wykluczenie innych przyczyn otępienia.
Zaawansowane metody obrazowania, takie jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny, mogą być pomocne w wykluczaniu innych typów otępień lub patologii mózgowych. W praktyce klinicznej stosuje się również testy neuropsychologiczne oceniające pamięć, funkcje wykonawcze, zdolności językowe oraz orientację przestrzenną. Badania laboratoryjne służą natomiast eliminacji odwracalnych przyczyn demencji — takich jak niedobory witaminowe czy zaburzenia tarczycy.
Redukcja ryzyka rozwoju alzheimera
Choroba Alzheimera jest postępującym zaburzeniem neurodegeneracyjnym, które prowadzi do stopniowego pogorszenia funkcji poznawczych i pamięci. Chociaż nie ma pewnego sposobu, aby całkowicie zapobiec chorobie Alzheimera, istnieje kilka czynników i praktyk, które mogą zmniejszyć ryzyko jej rozwoju lub opóźnić jej postęp.
Dieta śródziemnomorska jako forma neuroprotekcji
Badania epidemiologiczne wskazują, że dieta śródziemnomorska — bogata w owoce, warzywa, ryby, orzechy i oliwę z oliwek — może wpływać na obniżenie ryzyka wystąpienia objawów otępiennych. Jej działanie wynika z dużej zawartości kwasów omega-3, polifenoli oraz witamin antyoksydacyjnych, które chronią neurony przed stresem oksydacyjnym.
Aktywność fizyczna i trening poznawczy
Regularna aktywność fizyczna poprawia perfuzję mózgu i wspiera neurogenezę, szczególnie w obrębie hipokampa — struktury odpowiedzialnej za procesy pamięciowe. Trening poznawczy — w postaci nauki języków obcych, gry w szachy, rozwiązywania krzyżówek — również buduje rezerwę kognitywną, co może opóźnić manifestację kliniczną choroby.
Kontrola czynników sercowo-naczyniowych
Niektóre czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak choćby palenie, rozwijająca się cukrzyca lub nadciśnienie, mogą się wiązać z wyższym ryzykiem rozwinięcia się i przebiegu choroby Alzheimera. Jednakże leki obniżające poziom cholesterolu nie dały żadnego efektu jeżeli chodzi o poprawę przebiegu choroby, co sugeruje bardziej złożoną etiologię niż wyłącznie hipoteza naczyniowa.
Opcje terapeutyczne i opieka paliatywna
Niestety, ale choroby Alzheimera nie da się wyleczyć. Możemy jedynie zająć się leczeniem objawów, lecz dalej będzie to tzw. leczenie paliatywne — opieka nad nieuleczalnie chorymi. W praktyce stosuje się inhibitory acetylocholinesterazy (donepezil, rywastygmina, galantamina), które mogą nieznacznie spowolnić postęp zaburzeń pamięci w stadium łagodnym i umiarkowanym.
W zaawansowanych stadiach choroby wprowadza się memantynę — antagonistę receptorów NMDA — która ma na celu zmniejszenie toksyczności glutaminianowej. Równie ważne jak farmakoterapia jest wsparcie psychospołeczne dla pacjenta i jego rodziny, obejmujące terapię zajęciową, muzykoterapię oraz edukację opiekunów w zakresie specjalistycznej opieki geriatrycznej.
Jak widać, choroba Alzheimera jest postępującym schorzeniem, na które nie ma lekarstwa. Warto jednak nadmienić, że naukowcy ciągle badają tę chorobę i szukają możliwości jej zahamowania — w tym metod immunoterapii oraz terapii genowej ukierunkowanych na redukcję złogów beta-amyloidu i fosforylację białka tau.
1 komentarz
U mnie w dalszej rodzinie raz była taka przypadłość. Mam nadzieję, że mnie to nigdy nie spotka.