Trądzik pospolity, różowaty i inne choroby skóry – jak podejść do leczenia? Gdzie szukać pomocy?

Ciężko nam dziś uniknąć różnych chorób skóry, a trądzik dotyka obecnie nie tylko młodzież, ale i dorosłych, którzy zmuszeni są jakoś sobie z nim radzić. Sięgamy wówczas zazwyczaj po reklamowane leki czy maści dostępne bez recepty, nie znając jednak przyczyny takiego stanu naszej skóry. Jak więc warto się zachować, jeżeli widzimy na naszej ciele pospolite pryszcze lub jakiekolwiek inne niepokojące zmiany? Musimy koniecznie wybrać się do dermatologa!

• Jak rozpoznać trądzik pospolity?
• Czym różni się trądzik różowaty?
• Najczęstsze schorzenia skóry

Jak rozpoznać trądzik pospolity?

Jeżeli nie jesteśmy już nastolatkami, a na naszej skórze wciąż pokazuje się trądzik, z całą pewnością skorzystać powinniśmy z porad dobrego specjalisty, który określi przyczynę problemu i pomoże nam z nią skutecznie walczyć. Trądzik w dorosłym wieku pojawić może się wskutek zaburzeń hormonalnych, niektórych leków, przewlekłego stresu lub dziedzicznych predyspozycji, warto zatem zdiagnozować, która z tych przyczyn może powodować zmiany skórne w naszym przypadku i działać jak najszybciej, aby uchronić się przed bliznami i przebarwieniami.

Skóra objęta trądzikiem pospolitym charakteryzuje się występowaniem zaskórników zamkniętych (białych) i otwartych (czarnych), które powstają w wyniku zablokowania ujść gruczołów łojowych. W bardziej zaawansowanych stadiach pojawiają się grudki zapalne, krosty ropne oraz bolesne torbiele, które po wygojeniu mogą pozostawiać trwałe ślady. Proces zapalny nasila się, gdy dochodzi do namnożenia bakterii Cutibacterium acnes, które naturalnie zasiedlają skórę, lecz w warunkach nadmiernej produkcji łoju zaczynają rozwijać się nadmiernie.

Powinniśmy z całą pewnością leczyć trądzik i inne choroby skóry u dobrego dermatologa, np: budzicz.pl/leczenie-chorob-skory, który najlepiej zna się na rzeczy i pomoże dobrać terapię do naszej konkretnej sytuacji. Lekarz podczas konsultacji przeprowadzi dokładny wywiad dotyczący diety, przyjmowanych leków, nawet kosmetyków, którymi codziennie się posługujemy – te informacje są niezbędne do ustalenia indywidualnego planu terapeutycznego.

Czym różni się trądzik różowaty?

Trądzik różowaty przysparza nam zazwyczaj więcej problemów niż ten zwany pospolitym. Na skórze pojawiają się często krostki grudkowe, uporczywe zaczerwienienia oraz rozszerzone naczynka krwionośne tworzące charakterystyczną siateczkę (teleangiektazje), a w zaawansowanych przypadkach dochodzi nawet do przerostu tkanek nosa (rhinophyma). Trudno określić dokładną przyczynę powstawania tego schorzenia, gdyż stanowi ono wieloczynnikowy problem dermatologiczny.

Wywołać mogą je z całą pewnością zaburzenia naczyniowo-ruchowe, dysfunkcje hormonalne, nadmierne promieniowanie UV, łojotok, zakażenie meszków włosowych roztoczem Demodex, choroby układu pokarmowego, stosowanie maści zawierających sterydy albo po prostu predyspozycje genetyczne. Dodatkowym czynnikiem wyzwalającym objawy są nagłe zmiany temperatury, ostre przyprawy, alkohol oraz silne emocje, które prowadzą do gwałtownego rozszerzenia naczyń krwionośnych w obrębie twarzy.

Jak w przypadku innych chorób skóry i rodzajów trądziku, pomocy szukać powinniśmy u doświadczonych dermatologów. To oni są w stanie dobrać nam odpowiednie leczenie – począwszy od leków miejscowych (metronidazol, kwas azelainowy), przez antybiotyki doustne (tetracykliny), aż po terapię laserową lub światłem IPL – i pomóc skutecznie pozbyć się problemu. Warto także wdrożyć łagodną pielęgnację z kosmetykami dedykowanymi skórze wrażliwej, unikać drastycznych peelingów oraz ekspozycji na słońce bez odpowiedniej filtracji UV.

Najczęstsze schorzenia skóry

Poza trądzikiem i różnymi jego odmianami, do schorzeń dermatologicznych wymagających konsultacji lekarskiej należą:

• Łupież – częste schorzenie owłosionej skóry głowy spowodowane przyspieszonym rogowaceniem naskórka głowy. Wyróżniamy łupież suchy (drobne, białe łuski łatwo odpadające) oraz łupież tłusty (większe, żółtawe płaty przylegające do skóry). Za jego występowanie odpowiada często drożdżak Malassezia oraz nadmierny rozrost komórek naskórka.
• Łojotok – czyli częste przetłuszczanie się włosów związane z nadmiernym wydzielaniem łoju przez gruczoły łojowe. Problem ten może dotyczyć także skóry twarzy, szczególnie strefy T (czoło, nos, broda), prowadząc do połyskliwego wyglądu i poszerzonych porów.
• Łuszczyca – choroba dotykająca około 2–5% populacji Europy, polegająca na nadmiernym oraz nieprawidłowym rogowaceniu komórek naskórka. Objawia się obecnością zaczerwień pokrytych srebrzystymi, łuszczącymi się płatami skóry, najczęściej na łokciach, kolanach, owłosionej skórze głowy i dolnej części pleców. Proces zapalny jest wynikiem zaburzeń immunologicznych o podłożu genetycznym.
• Bielactwo – schorzenie związane z ograniczoną ilością barwnika (melaniny) w skórze uwidaczniające się w postaci białych plam rozłożonych nierównomiernie na ciele. Powstaje wskutek zniszczenia melanocytów – komórek produkujących pigment. Często ma charakter autoimmunologiczny i może współistnieć z innymi chorobami tego typu.
• Sucha skóra (kserodermia) – to dość popularna dolegliwość nasilająca się zazwyczaj w okresie jesienno-zimowym. Przyczyną jest zazwyczaj zbyt mała ilość wody oraz lipidów gromadzących się w naskórku. W efekcie skóra się łuszczy, staje się szorstka, swędzi i jest podatna na podrażnienia. Problem nasila niska wilgotność powietrza, częste kąpiele w gorącej wodzie oraz niewłaściwa pielęgnacja.
• Rozstępy (strie) – występują zazwyczaj na ramionach, pośladkach, udach, piersiach i brzuchu, a wynikają ze słabości włókien kolagenowych oraz sprężystych skóry, która narażona jest na nadmierne rozciąganie się w wyniku gwałtownej zmiany masy ciała. Świeże rozstępy mają barwę czerwono-fioletową, z czasem bielą i stają się nieco zapadnięte. Powstają najczęściej w okresie dojrzewania, ciąży lub intensywnego przyrostu masy mięśniowej.

Niektóre z tych chorób da się wyleczyć całkowicie, z innymi musimy zmagać się całe życie, kontrolując ich objawy poprzez odpowiednią terapię i dbałość o kondycję skóry. W każdym przypadku warto jednak korzystać z pomocy specjalistów, którzy na podstawie diagnostyki (w tym badań laboratoryjnych, dermoskopii czy biopsji) ustalą rozpoznanie i wdrożą spersonalizowane leczenie. Samodzielne eksperymenty z preparatami dostępnymi bez recepty mogą nie tylko okazać się nieskuteczne, ale również pogorszyć stan skóry i prowadzić do powikłań trudnych do odwrócenia.