Wpływ aktywności fizycznej i diety na łuszczycę

Łuszczyca jest chorobą skóry, która dotyka wielu z nas, cierpi na nią blisko milion Polaków, z czego aż 1600 – na jej ostrą postać. Niestety nie da się jej całkowicie wyleczyć. W gruncie rzeczy dlatego, że według niektórych naukowców – jest to choroba autoimmunologiczna – zwykle o podłożu genetycznym. Mimo, że nie da się wyleczyć łuszczycy, można łagodzić jej przykre objawy. Można też zmniejszać częstotliwość ich nawrotów, dzięki stosowaniu odpowiednich leków i kosmetyków, a także dzięki diecie i aktywności fizycznej.

Czy dieta i aktywność fizyczna wspierają leczenie łuszczycy

Wielu z nas zapewne zastanawia się, czy faktycznie dieta i aktywność fizyczna pomagają w walce z łuszczycą. Wielu także wątpi w to, czy w ogóle warto, skoro wiadomym jest, że jest to choroba nieuleczalna. Okazuje się, że warto! Jak czytamy na drmichaels.com.pl aktywność fizyczna i dieta pomaga przyczynić się do znacznej redukcji nasilenia łuszczycy u osób otyłych, zwłaszcza tych, u których inne formy leczenia zawiodły.

Widzimy zatem, że osoby borykające się z tą chorobą mogą zmniejszyć jej objawy, jeśli przejdą na odpowiedni sposób żywienia i zaczną uprawiać sport. Szczególnie ważne jest to dla pacjentów z nadwagą, u których nadmierna masa ciała może potęgować stany zapalne charakterystyczne dla tej dermatozy. Zmiana stylu życia nie zastępuje farmakoterapii, ale stanowi jej cenne uzupełnienie, wpływając pozytywnie zarówno na objawy skórne, jak i ogólny stan organizmu.

Zasady żywienia wspierającego walkę z objawami choroby

Wiadomo zatem, że aby zredukować nasilenie łuszczycy u osób otyłych, należy doprowadzić do bardzo dobrego funkcjonowania organizmu, w tym przede wszystkim – przywrócić doskonałą pracę nerek. Okazuje się, że dobra filtracja krwi przez nerki to pewny sukces w walce z objawami tej choroby. Osiągnąć to można dzięki zmianie diety, stosując odpowiednie zioła i ograniczając do minimum używki, a także – unikając stresów. Nerki odgrywają fundamentalną rolę w eliminacji toksyn, które mogą zaostrzać stany zapalne skóry.

Jeśli zastanawiamy się nad dietą, to pamiętajmy, by skonsultować ją z lekarzem prowadzącym, a także z dietetykiem. Dzięki temu nie zaszkodzimy sobie tak, jak mogłoby się zdarzyć, gdybyśmy układali ją samodzielnie. Indywidualne podejście uwzględnia bowiem nie tylko typ i nasilenie łuszczycy, ale także współistniejące schorzenia, przyjmowane leki oraz ewentualne nietolerancje pokarmowe.

Produkty do wyeliminowania z jadłospisu

Na pewno na samym początku warto zrezygnować z następujących produktów:

• kawa i napoje zawierające kofeinę
• mleko i jego przetwory (sery, jogurty, śmietana)
• rafinowany cukier oraz słodycze przemysłowe
• tłuszcze zwierzęce (masło, smalec, tłuste mięso)
• białko zwierzęce w nadmiarze (zwłaszcza czerwone mięso)
• produkty zawierające skrobię w dużych ilościach (wypieki, frytki)

Wyeliminowanie lub znaczne ograniczenie wymienionych składników zmniejsza obciążenie układu pokarmowego i nerek, co przekłada się na mniejsze nasilenie procesów zapalnych w organizmie. Osoby z łuszczycą często zauważają poprawę stanu skóry już po kilku tygodniach stosowania takiej restrykcyjnej diety.

Produkty zalecane w diecie przeciwłuszczycowej

Co jeść? Przede wszystkim warzywa i owoce. Wszystkie rodzaje i w każdej postaci, ale z wyłączeniem ziemniaków. Do tego warto sięgać po produkty bogate w tłuszcze roślinne, a także zioła sprzyjające usuwaniu toksyn z organizmu. Warto także zmodyfikować dietę tak, by było w niej sporo nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 oraz witaminy D.

Zalecane produkty to między innymi:

• warzywa liściaste (szpinak, jarmuż, rukola, sałata)
• owoce jagodowe (borówki, maliny, czarne porzeczki)
• orzechy i nasiona (włoskie, laskowe, chia, siemię lniane)
• tłuste ryby morskie (łosoś, makrela, sardynki, śledź)
• awokado i oliwa z oliwek
• produkty zbożowe pełnoziarniste (kasza gryczana, quinoa, brązowy ryż)
• zioła i przyprawy przeciwzapalne (kurkuma, imbir, czosnek, pietruszka)

Osoby z łuszczycą mogą dodatkowo rozważyć suplementację witaminy D, szczególnie w okresie jesienno-zimowym, gdy naturalna synteza skórna jest ograniczona. Niedobór witaminy D pogłębia zaburzenia immunologiczne, dlatego regularne badania poziomu 25(OH)D są wskazane u każdego pacjenta z tą chorobą.

Jak ruch wspomaga kontrolę objawów skórnych

Każdy z nas wielokrotnie słyszał powiedzenie głoszące, że „sport to zdrowie”. W przypadku łuszczycy jest to szczera prawda. Stres i negatywne emocje sprzyjają zaostrzaniu się objawów łuszczycy. Warto więc postawić na aktywność fizyczną, która pozwoli się zdystansować do wszystkiego, co nas stresuje. Podczas intensywnego treningu dostarczamy sobie taką ilość endorfin, że przestajemy myśleć o tym, co złe. Regularny ruch fizyczny działa jak naturalny antydepresant, poprawiając również jakość snu i ogólną kondycję psychofizyczną.

Poza tym, sport może pozytywnie wpływać zarówno na stan somatyczny pacjentów chorujących na łuszczycę, jak również na ich stan psychiczny. Zmniejszenie masy ciała poprzez aktywność fizyczną redukuje poziom cytokin prozapalnych, które nasilają objawy choroby. Regularne ćwiczenia poprawiają także wrażliwość tkanek na insulinę, co jest szczególnie ważne u osób z zespołem metabolicznym – częstym współtowarzyszem łuszczycy.

Dobór odpowiedniej formy aktywności

Jednakże musimy pamiętać, że gdy cierpimy na łuszczycę stawową, to nie możemy zbyt intensywnie ćwiczyć, gdyż może to mieć negatywny wpływ na nasze zdrowie. W takiej sytuacji zalecane są łagodne formy ruchu, takie jak:

• pływanie i aqua aerobik
• nordic walking
• joga i tai chi
• pilates i stretching
• jazda na rowerze po płaskim terenie

Aktywności tego typu nie obciążają nadmiernie stawów, jednocześnie wspomagając spalanie tkanki tłuszczowej i poprawiając krążenie. Regularność jest ważniejsza niż intensywność – lepiej ćwiczyć 30 minut dziennie, niż raz w tygodniu forsować organizm wyczerpującym treningiem. Osoby z aktywną postacią łuszczycy stawowej powinny każdorazowo konsultować plan treningowy z lekarzem rehabilitantem lub fizjoterapeutą.

Jak unikać podrażnień skóry podczas ćwiczeń

Należy również zadbać o odpowiedni strój sportowy – luźna, oddychająca odzież wykonana z naturalnych tkanin minimalizuje ryzyko podrażnień mechanicznych skóry. Unikajmy syntetyków, które nie odprowadzają wilgoci i mogą prowokować swędzenie oraz nasilenie zmian łuszczycowych. Po każdym treningu warto wziąć prysznic letniej wody z użyciem delikatnego, hipoalergicznego żelu, a następnie nałożyć nawilżający preparat emolientowy.

Osoby z rozległymi zmianami skórnymi powinny unikać intensywnego pocenia się w miejscach szczególnie wrażliwych. Warto dostosować intensywność wysiłku do własnych możliwości i obserwować reakcję organizmu – niektóre formy aktywności mogą przynosić ulgę, inne mogą powodować przemijające pogorszenie stanu skóry. Kluczem jest cierpliwość i systematyczność, bo efekty w postaci poprawy stanu skóry i samopoczucia zazwyczaj pojawiają się po kilku tygodniach regularnych treningów.